Μαϊ 23

Ο ΠΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΠΑΤΟΣ

12 σχόλια

Έγινε επεξεργασία: Μαϊ 23

 

Την ώρα που στο ΝΒΑ διεξάγονται τα play offs με ένα δικό μας παιδί να διεκδικεί ανεπανάληπτα μεγαλεία, εμείς εδώ παρακολουθούμε live ‘’κλειστές’’ συσκέψεις στα γραφεία του ΕΣΑΚΕ και τον διαγωνισμό ατάκας.

 

Την ώρα που στο F4 της Βιτόρια ο Ιτούδης, επίσης δικό μας παιδί, σήκωνε την 2η κούπα στην καριέρα του, εμείς εδώ διαβάζουμε δικόγραφα που έχουν κατατεθεί στο ΑΣΕΑΔ και μετράμε υπογραφές.

 

 

Την ώρα που δυο άλλα δικά μας παιδιά τιμήθηκαν το Σαββατόβραδο ως μέλη της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκας, εμείς εδώ ασχολούμαστε με κοτόπουλα, στριγκάκια, συνέδρια με ούγκανους, fake υπερηφάνειες κλπ.

 

 

 

 

Την ώρα που σ’ όλες τις ευρωπαϊκές λίγκες παίζουν play offs, εμείς εδώ παίξαμε με τα χίλια ζόρια τα 3 απ’ τα 4 ματς της πρώτης φάσης και μαδούσαμε την μαργαρίτα για το 4ο. Θα κατεβούν – δεν θα κατεβούν, θα πέσουν – δεν θα πέσουν.

 

 

Την ώρα που όλα τα σοβαρά clubs στην Ευρώπη έχουν θέσει σε εφαρμογή το πλάνο τους για την επόμενη σεζόν υπογράφοντας ή τουλάχιστον συνομιλώντας με παίκτες, εμείς εδώ καλά καλά δεν ξέρουμε ποιος θα παίζει που και ακούμε σαν χάνοι τον σκληρό λόγο του Πιτίνο που θίγει θέματα λες και μας είναι άγνωστα.

 

 

Την ώρα που σχεδόν όλοι οι πρόεδροι των εθνικών ομοσπονδιών βρίσκονταν στην Βιτόρια για την μεγάλη ετήσια σύναξη του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο δικός μας κι ενώ γίνεται της μουρλής έχει εξαφανιστεί. Επέδειξε πάντως σπάνια αντανακλαστικά για να απαντήσει στον Μπερτομέου που του την μπήκε.

 

 

Έξοχα!

 

Είμαστε στην εξής καταπληκτική φάση. Ένα πρωτάθλημα που συνεχίζεται και με το οποίο ασχολούνται μόνο τα ζάκια (Πάμε ΓΣΠάρα!). Στο πολυπαινεμένο δίπολο τώρα. Απ’ την μια ο ΠΑΟ να απαιτεί τον υποβιβασμό του Ολυμπιακού και να απειλεί σε διαφορετική περίπτωση. Κι απ’ την άλλη τον Ολυμπιακό να εμφανίζεται αρραγής στον ‘’ανένδοτο’’ αλλά και μετέωρος για το μέλλον του. Πίστευα στην κωλοτούμπα της ύστατης ώρας αλλά...

 

Η πρώτη μου εντύπωση για τους Αγγελόπουλους όταν ανέλαβαν εξ’ ολοκλήρου την ΚΑΕ ήταν θετική. Έπαιξε ρόλο και η σύγκριση με το πρότερο καθεστώς. Μου έδιναν την αίσθηση πως ήταν δυο νέα παιδιά που εκτός απ’ τα φράγκα θα προσέφεραν στο μπάσκετ φέρνοντας μια νέα πρόταση ως πρότυπο του αθλητικού παράγοντα. Τον πρώτο καιρό που έβαζαν αφειδώς λεφτά χωρίς να έχουν ανταπόκριση από πλευράς τίτλων μπορώ να πω ότι τους έβλεπα και με μια σχετική συμπάθεια παρά το αγκάθι με την μίρλα για την διαιτησία το οποίο θεωρούσα ως αναγκαίο κακό. Εκτός από εκείνο τον 3ο τελικό στο ΟΑΚΑ το 2010 δεν μπορώ να βρω άλλο παιχνίδι που να δικαιολογεί τέτοια επικοινωνιακή επένδυση στο παρασκήνιο. Τα δε μπλουζάκια με τις βολές μοιάζουν σήμερα με καλοδεχούμενα αστειάκια…

 

 

Η κατάσταση ήταν σχετικά ανεκτή με τους Παυλοθανάσηδες απέναντι. Ακόμη και η μετακίνηση του Σπανούλη δεν στάθηκε αρκετή για να πυροδοτήσει μια τοξική κόντρα. Περισσότερο το βάρος έπεσε στο πρόσωπο του παίκτη και στην κόντρα του με τον Ζοτς.

 

Για τους Αγγελόπουλους το τσιπάκι αλλάζει το 2012 και συγκεκριμένα την βραδιά που ο Ολυμπιακός κατακτά την Ευρωλίγκα στην Κωνσταντινούπολη ξεπερνώντας κάθε φαντασία. Το πεταχτάρι του Πρίντεζη ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα buzzer beater τελικού. Οι αφοί το αμέσως προηγούμενο καλοκαίρι παλαντζάριζαν μεταξύ αποχώρησης και δραστικής περικοπής του budget. Η μπίλια έκατσε στο δεύτερο και 9 μήνες μετά απ’ το πουθενά βρέθηκαν να πανηγυρίζουν την Ευρωλίγκα! Η απροσδόκητη εξέλιξη εκείνης της χρονιάς που ολοκληρώθηκε και με το πολυπόθητο πρωτάθλημα συνέπεσε με το τέλος εποχής στον Παναθηναϊκό. Στο διάστημα απ’ τον Ιούνιο του ’12 μέχρι τον Ιούνιο του ‘13 δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Μέσα σε εκείνο τον χρόνο έπεσε ο σπόρος για ό,τι θερίζουμε τώρα.

 

To back to back στην Ευρωλίγκα χωρίς μάλιστα την δεσποτική φιγούρα του Ντούντα, που πήρε μεγάλο κομμάτι της δόξας του 2012, μετάλλαξε οριστικά και αμετάκλητα το περιβάλλον. Οι Αγγελόπουλοι τίγκα στην αλαζονεία και στον κομπασμό περιφέρονταν ανά την Ευρώπη διαλαλώντας πως είναι οι μάγκες κάτοχοι της μοναδικής τεχνογνωσίας να κατακτούν Ευρωλίγκες με πολύ χαμηλότερα budget απ’ τα υπόλοιπα κορόιδα.

 

 

Η οικονομική κρίση στη χώρα που συνέπεσε χρονικά οδήγησε υποχρεωτικά και τον ΠΑΟ στην ίδια οικονομική λογική. Μόνο που πλέον οι πράσινοι είχαν ένα αφεντικό με εντελώς διαφορετική κουλτούρα. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος απ’ τον ΠΑΟ το 2013 με τόσο εμφατικό τρόπο κιόλας μας έβαλε και επίσημα σε μια νέα εποχή.

 

 

Την εποχή του ανταγωνισμού που δεν περιοριζόταν πια στα πλαίσια που είχαμε συνηθίσει. Μόλις είχε κηρυχτεί ένας πόλεμος που γρήγορα ξεπέρασε τα στεγανά της αγωνιστικής κόντρας.

 

Όσο ο Ολυμπιακός συνέχιζε να διακρίνεται στην Ευρωλίγκα (συμμετοχές σε F4, δύο τελικούς) αλλά να μην εδραιώνει την κυριαρχία του εντός συνόρων που για κάποιον λόγο τα αφεντικά του θεωρούσαν περίπου αυτονόητη, κι όσο ο ΠΑΟ αδυνατούσε να προκριθεί σε ένα F4 βρίσκοντας αποκούμπι στις εγχώριες διοργανώσεις τόσο αναπτύσσονταν στους δύο οργανισμούς μηχανισμοί, περισσότερο επικοινωνιακής φύσης, με στόχο την δικαιολογία στην δική τους αποτυχία και στην υποβάθμιση της επιτυχίας του απέναντι. Ο μεν Ολυμπιακός κλιμάκωνε τις επιθέσεις στο εγχώριο παρασκηνιακό σύστημα δίνοντάς του διαστάσεις ανύπαρκτες και φέρνοντας ξανά σε πρώτο πλάνο τον μπάρμπα, ο δε ΠΑΟ αναβίωνε την κόντρα του με το ‘’ιερατείο της Βαρκελώνης’’ στοχοποιώντας τον Μπερτομέου και πλέκοντας μια συνομωσία διεθνών διαστάσεων. Μοιάζουν τόσο πολύ οι προσεγγίσεις των δύο πλευρών που θαρρείς πως ένας κοινός εγκέφαλος δέχτηκε τις παραγγελίες, σκαρφίστηκε τα αφηγήματα, τα προσάρμοσε στις απαιτήσεις του κάθε μέρους και τα παρέδωσε προς χρήση ή βρώση κατ’ άλλους.

 

Κάθε χρόνο η κόντρα όλο και πιο τοξική. Κάθε χρόνο να αυξάνονται τα χτυπήματα κάτω απ’ την μέση. Κάθε χρόνο να πλειοδοτείται ο φανατισμός. Κάθε χρόνο να συμβαίνουν διάφορα ελεεινά και τρισάθλια. Κάθε πέρσι και καλύτερα δηλ. Η αντιπαλότητα έτρεφε όμως και τους δυο. Κι όλοι μαζί ένα ολόκληρο σύστημα που βιοποριζόταν και βιοπορίζεται απ’ το δίπολο. Ας αναλογιστούμε όλοι πόσες φορές σ’ αυτό το διάστημα έχουμε διαβάσει για την ευγνωμοσύνη που οφείλει όλο το ελληνικό μπάσκετ στις δυο οικογένειες που ‘’ματώνουν οικονομικά σε δύσκολους καιρούς για να συντηρούν δυο κορυφαίες ομάδες σε ευρωπαϊκό επίπεδο’’. Για τους ‘’επενδυτές που σπαταλούν κάθε σεζόν χρόνο και χρήμα απ’ την προσωπική τους περιουσία για να προσφέρουν στο φιλοθέαμο κοινό μπάσκετ υψηλού επιπέδου’’. Για τους ‘’επιτυχημένους επιχειρηματίες που χάρη μας κάνουν κι αντί να τους βοηθάμε τους φορολογούμε κι από πάνω’’. Όλο αυτό το γλείψιμο με μπροστάρηδες δημοσιογράφους κυρίως, είτε αυτοί βρίσκονταν στην δούλεψη των δύο ΚΑΕ είτε απλά λειτουργούσαν για να προστατέψουν τα επαγγελματικά τους συμφέροντα, αλλά και ανθρώπους του χώρου προπονητές, παίκτες, παράγοντες, ατζέντηδες και λοιπούς παρατρεχάμενους.

 

Κάντε ένα flash back στα γεγονότα αυτής της περιόδου, χρήσιμο είναι.

 

Η κατάσταση χειρότερη κάθε χρόνο. Η ήττα δεν είναι αποδεκτή από κανέναν. Θεωρείται αδυναμία απέναντι στον αντίπαλο. Εκλαμβάνεται ως ρεζιλίκι. Έχει ταυτιστεί με ξεβράκωμα. Τα δυο τελευταία πρωταθλήματα του Παναθηναϊκού και η απουσία του Ολυμπιακού από κάποιο F4 προσέθεσαν extra πίεση στους Αγγελόπουλους. Οι οποίοι για μια μεγάλη μερίδα του κόσμου της ομάδας ήταν πάντα αρκετά soft στις αντιδράσεις τους. Έξω απ’ την κουλτούρα του ‘’μαζικού ολυμπιακού κινήματος’’ όπως αυτό βρίσκει έκφραση στο ποδόσφαιρο κυρίως. Ο διοικητικός ηγέτης του Ολυμπιακού πρέπει πάντα να ρίχνει γροθιά στο μαχαίρι. Πρέπει να απαντά με τσαμπουκά στον τσαμπουκά. Πρέπει να πουλάει κι όχι να αγοράζει μαγκιά. Οι Αγγελόπουλοι κλήθηκαν κάποια στιγμή να παίξουν σε ένα γήπεδο που ήταν φανερό πως δεν ήξεραν τα κατατόπια. Κι αποφάσισαν να μεταφέρουν τεχνογνωσία από δίπλα, απ’ τον αδελφό οργανισμό. Τους παρασχέθηκε πρόθυμα με κάβα κάλυψη πατερναλιστικού τύπου απ’ τον αυτοδίκαιο προστάτη των ‘’ολυμπιακών ιδεωδών’’.

 

 

Ο Ολυμπιακός δυστυχώς σε καμιά περίοδο της ιστορίας του δεν μπόρεσε να φτιάξει ένα πολυπληθές αμιγώς μπασκετικό κοινό. Ούτε η εποχή των Κόκκαλη – Ιωαννίδη στάθηκε αρκετή για κάτι τέτοιο. Τα χουλιγκάνια ανέλαβαν δράση με συνοπτικές διαδικασίες. Άλλοτε διέκοπταν ματς που δεν άρεσε η εξέλιξή τους, άλλοτε απειλούσαν παίκτες όπως ο Μάντζαρης, άλλοτε τραμπούκιζαν προπονητές όπως ο Μπαρτζώκας και τώρα επισκέψεις σε διαιτητή. Οι Αγγελόπουλοι αδύναμοι επιστράτευσαν τα ορκ για να τονώσουν το πληγωμένο ηθικό των ολυμπιακών που έβλεπαν τον απέναντι να ξεσαλώνει σε όλα τα επίπεδα και να συσπειρώσουν την μάζα γύρω τους προσπαθώντας έτσι να αφήσουν σε δεύτερο πλάνο τις δικές τους ευθύνες μεταξύ των οποίων βρίσκουμε πια και χοντρό οικονομικό πρόβλημα. Διάλεξαν την επικίνδυνη οδό για να στρέψουν αλλού τα βλέμματα. Τους αξίζει η απόλυτη κατακραυγή. Γι’ αυτό και είναι απογοητευτική η μαζικότητα της στήριξης που λαμβάνουν.

 

Ο Γιαννακόπουλος είναι ο τύπος του αθλητικού παράγοντα που δεν αρκείται στις νίκες και στους τίτλους. Είναι βγαλμένος από συγκεκριμένο καλούπι. Ο πρόεδρος - πρωταγωνιστής του παιχνιδιού. Κι επειδή συνήθως ο πρόεδρος δεν πατάει παρκέ, το image του πρέπει να ενισχύεται με την εξωαγωνιστική δύναμη. Είτε αυτή μεταφράζεται σε έλεγχο του παρασκηνίου, είτε σε διασπορά ψευδών ειδήσεων, είτε σε επικοινωνιακά shows, είτε σε ξεσπάσματα πάσης φύσης. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτή η περιβόητη παρασκηνιακή ισχύς είναι ανύπαρκτη; Τίποτα. Απλά προσποιούμαστε πως την έχουμε και προσπαθούμε με κάθε τρόπο αυτό να γίνει σαφές προς κάθε κατεύθυνση. Στους αντιπάλους βεβαίως αλλά και στους παναθηναϊκούς που βλέπουν μπροστά τους έναν σκληρό ηγέτη. Ένα είδος ηγέτη που ‘’δεν αφήνει την ομάδα του έρμαιο σε καμιά παράγκα’’ και δημιουργεί συνειρμούς με ποδοσφαιρικές προεκτάσεις. Σαν να λέμε το προφίλ του απόλυτου Παναθηναϊκάρχη. Η εξόντωση του αντιπάλου προσφέρει αρκετό κεφάλαιο για μελλοντική κάλυψη εφόσον στο δύσκολο πεδίο της Ευρωλίγκας δεν έρχονται επιτυχίες. Αυτό που ξενίζει πάντως στην σφοδρότητα του Γιαννακόπουλου είναι η σαφής στόχευσή του να οδηγήσει τους αφούς στην έξοδο ταπεινωμένους. Δεν του αρκεί η επιβολή αλλά η προσωπική τους συντριβή. Ο Γιαννακόπουλος δεν θέλει τόσο τον ΟΣΦΠ στην Α2 όσο τους Αγγελόπουλους εκτός ΚΑΕ. Το γιατί το ξέρει μόνο ο ίδιος. Ίσως στο μέλλον γίνουμε σοφότεροι.

 

 

Δυστυχώς το μπάσκετ δεν είχε και δεν έχει μηχανισμούς άμυνας απέναντι σ’ όλο αυτό. Δεν έχει την θεσμική θωράκιση ώστε να επιβάλλει τους δικούς του κανόνες. Μια ομοσπονδία διαλυμένη, η λίγκα σε ρόλο κομπάρσου, οι υπόλοιπες ΚΑΕ βουβές και άλαλες, η πολιτική ηγεσία να ποντιοπιλατίζει, το δημοσιογραφικό σινάφι να εξυπηρετεί την προπαγάνδα της μιας ή της άλλης πλευράς και μια μερίδα φοβισμένη μπροστά στο ενδεχόμενο να σπάσει το δίπολο και πέσουν οι δουλειές.

 

Δεν υφίσταται ούτε καν ως αστείο το τεχνητό δίλημμα ‘’νομιμότητα εναντίον παρανομίας’’. Και οι δύο διοικήσεις έχουν παρανομήσει στο παρελθόν και συνεχίσουν να παρανομούν συστηματικά και κατ’ εξακολούθηση. Το ίδιο εξάλλου κάνουν η ΕΟΚ, ο ΕΣΑΚΕ, η ΚΕΔ. Όλοι. Οι κανόνες γίνονται λάστιχο κατά το δοκούν ανάλογα ποια πλευρά είναι κάθε φορά υπόλογη. Η περιπτωσιολογία στα καμώματα του μεν και των δε είναι καθαρά αποπροσανατολιστική.

 

Η οποιαδήποτε πολιτικάντικη προσπάθεια να βρεθεί παραθυράκι για να μην υποβιβαστεί ο Ολυμπιακός ισοδυναμεί με διαιώνιση της κατάστασης, τα σκουπίδια κάτω απ’ το χαλί και μετάθεση για το μέλλον. Απ' την άλλη, όμως, ένας υποβιβασμός θα δημιουργήσει την αίσθηση του κυρίαρχου στο αντίπαλο στρατόπεδο με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το μέλλον.

 

 

Για να προλάβω τους μη τυφλωμένους φίλους που ίσως μου χρεώσουν τσουβάλιασμα με αφορμή το τελευταίο συμβάν της ‘’βόλτας’’ των τραμπούκων στο σπίτι του Αναστόπουλου που είχε στόχο τον εκφοβισμό του διαιτητή και τους μετέπειτα χαριεντισμούς τους με τους προέδρους. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε αυτό το κατάπτυστο γεγονός, πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση; Μιλάμε για άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα όσων έχουν συμβεί κατά καιρούς. Όποιος θέλει μπορεί να φτιάξει μια λίστα με τα καμώματα της μιας και της άλλης πλευράς και στην βάση μιας δικής του κλίμακας βαρύτητας να μαζέψει το scoring τους. Και μετά να αποφανθεί ποιος είναι χειρότερος. Συνυπεύθυνες είναι και οι δύο ΚΑΕ. Η δράση του ενός φέρνει την αντίδραση του άλλου κι όλες μαζί τον φαύλο κύκλο. Δεν στοιχειοθετείται, κατά την γνώμη μου, debate ‘’ΠΑΟ ή ΟΣΠΦ’’ στην λογική ‘’Νομιμότητα ή Παρανομία’’ αλλά ‘’συνέχεια ή διάλυση’’ του σάπιου μοντέλου για το οποίο έχουν συμβάλλει και οι δύο.

 

Ξήλωμα απ’ την ρίζα και φτου απ’ την αρχή. Κι όποιος θέλει ας συμμετέχει.

 

Μαϊ 23Έγινε επεξεργασία:Μαϊ 23

Καλησπέρα 77!

 

Τα αυτονόητα γραφεις. Τα εχουμε πει πολλάκις αλλωστε με διαφορετικές αφορμες κατα καιρούς. Δυστυχως φετος το γλυκό ήλθε κι εδεσε με την τραγική αγωνιστική κατασταση των ομαδων μας που ειχε ως αποτελεσμα μια αιώνια κόντρα που ειχε μετατραπεί εδω και καιρό σε προσωπική κόντρα μεταξύ ΔΓ και Αφων να γίνει το όχημα για να κρυφτεί η αγωνιστική ένδεια. Η 13/2 που εγινε το σημείο χωρίς επιστροφή πλέον ήταν μια μερα που και οι δύο πλευρες εψαχναν απεγνωσμένα να αποπροσανατολίσουν τους οπαδους που θελουν να αποπροσαντολιστουν και από τις δύο πλευρες.

 

Να πω τη μαυρη μου αληθεια δεν περίμενα ποτε ότι από την πλευρά των γαυρων αυτοί θα ήταν το 99,9%. Ειδικά η στάση καποιων παιδιών τη στάση των οποιων εκτιμούσα με εχει εκπλήξει. Είναι εκπληκτικό πως ένα οπαδικό αφήγημα που εχει κανει την τρίχα τριχιά (συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γραφεις για δομικες ομοιότητες αναμεσα στο διαιτητικό αφήγημα του Ολυ στην Ελλαδα και αυτό του ΠΑΟ στην Ευρωλίγκα), πως ενα οπαδικό αφήγημα λοιπόν μπορεί να κάνει και τους εξυπνότερους των ανθρώπων να μην θελουν να δουν τα αυτονόητα για το επικοινωνιακό υποβαθρο της στασης των αφων και για το απόλυτο λάθος των χειρισμών τους που εχει γενικότερες καταστροφικές συνέπειες.

 

Από την άλλη με παρηγορεί καπως το γεγονός να βλέπω ότι στους κολπους των πρασινων οπαδών το υγιές κομμάτι που αντιστέκεται στα επικοινωνιακά παιχνίδια του ΔΓ παραμένει ισχυρό. Η αντίδραση του μεγαλύτερου μέρος των οπαδων στην τελευταία ανεκδιήγητη απόφαση να μην κατεβει η ομαδα στο ματς με την Κύμη πχ ήταν ενα αισιοδόξο μήνυμα ότι το σανό του πολυχρονεμένου δεν το τρωνε όλοι. Δεν θέλω να ευλογήσω τα γενια μας αλλα η εξέλιξη της κόντρας από τον Φλεβαρη και μετα έδειξε ότι στους φιλάθλους του ΠΑΟ υπαρχει ενα κομμάτι που παρα την οπαδική προτίμηση διατηρεί ακόμα ακεραια την ικανότητα να σκεφτεται κριτικα σε αντίθεση με την απεναντι πλευρα όπου το #mexritelous ανεδειξε μια ανευ προηγουμενου μαζοποίηση της σκέψης στα όρια της οπαδικής προβατοποίησης. Ακόμα ψάχνω εκείνον τον Ολυμπιακό που θα βγει και θα πει παλικαρίσια ότι ναι μεν χρειάζονται αλλαγες στην ΕΟΚ και στην ΚΕΔ αλλα οι αφοί με τον τρόπο και τον χρόνο που επελεξαν να τις διεκδικήσουν το μόνο που καταφέρνουν ειναι να καταστρεφουν την ομαδα τους και να βυθίζουν το ελλ μπασκετ ακόμα βαθύτερα στον πατο του βαρελιού).

 

Το τι θα γίνει από εδω και περα δεν το ξέρω, αλλά ξέρω τι πρέπει να γίνει:

 

Πρώτον, ο Ολυμπιακός πρέπει να πέσει στην Α2 διότι αν δεν πέσει με όλα αυτά που εχει κάνει δεν πρόκειται ποτέ των ποτών να αλλαξει ο,τιδήποτε στο ελληνικό μπάσκετ (αν υπάρχει εστω και μία ελπιδα να αλλαξει κάτι). Αν ο Ολυ δεν πέσει σύμφωνα με τους κανονισμούς, τότε το πρωταθλημα θα είναι αιωνίως όμηρος των δύο μεγαλων που ανα πάσα στιγμή θα βασίζονται σε αυτό το προηγουμενο για να εκβιάσουν με αποχώρηση αν θεωρούν ότι αδικούνται.

 

Δευτερον, με δεδομένο ότι θα πέσει ο Ολυ πρέπει την επομένη της λήξης του πρωταθλήματος να κινηθούν οι διαδικασίες για ριζικές αλλαγες στην ΚΕΔ. Αυτες πρέπει να γίνουν για δύο λόγους: πρώτον, γιατί η ΚΕΔ ξεκάθαρα δυσλειτουγεί και οφείλει να αλλαξει κυρίως για το καλό των μικρότερων ομάδων που είναι και εκείνες που εχουν υποστεί συστηματική αδικία απέναντι στους δύο μεγαλους, και δεύτερον γιατι, όπως σωστά γράφεις, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περάσει το μήνυμα ότι ο ΔΓ κάνει ό,τι γουστάρει στο ελληνικό μπάσκετ (αυτό θα είναι κακό και για τον ΠΑΟ, όπως περίτρανα αποδεικνύει το γεγονός ότι εξαντλεί όλη την ενέργειά του στην κόντρα με τον Ολυ και τους αφούς).

 

Τρίτον, πρέπει αμεσα να κινηθούν διαδικασίες ώστε η απαρχαιωμενη ηγεσία της ΕΟΚ να αποκαθηλωθεί. Όχι γιατί δήθεν αδικεί τον Ολυμπιακό, ο οποίος επί Βασιλακόπουλου εχει παρει πλείστα όσα πρωταθλήματα, αλλά γιατι αδικεί το ελληνικό μπάσκετ με τις απαρχαιωμένες αντιλήψεις και πρακτικές ενός καθεστώτος και ενός παράγοντα που αν ήξερε ποτε να σταματήσει και να αποσυρθεί θα είχε εξασφαλίσει χρυσό ανδριάντα ως ευεργέτης του εγχώριου μπασκετ, αλλα τώρα έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τη φήμη του κασταστροφέα του.

 

Για μένα αυτες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις αν θέλουμε να εχουμε καποια στιγμή στο εγγύς μέλλον και πάλι ενα σοβαρό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα.

 

 

Μαϊ 24

 

Δεν θέλω να μπω στην λογική των ποσοστών αποδοχής του κοινού στη μια και στην άλλη περίπτωση. Κι εγώ έχω διαπιστώσει με έκπληξη την εντυπωσιακή στήριξη που λαμβάνουν οι Αγγελόπουλοι αλλά υποθέτω πως θα υπάρχει και μια μερίδα που διαφωνεί μαζί τους.

Το timing κάθε κίνησης μετράει μερικές φορές αποφασιστικά. Ο χρόνος που επιλέγεις να αντιδράσεις άλλοτε προσθέτει στην επιχειρηματολογία σου κι άλλοτε αφαιρεί. Ο Ολυμπιακός έχει διαχρονικά παράπονα για την αντιμετώπισή του απ’ τους διαιτητές ενώ η κόντρα του με την ΕΟΚ χρονολογείται πάνω από δεκαετία. Ας υποθέσουμε πως έχουν βάση όσα υποστηρίζει. Δεν αναφέρομαι στις αλλαγές που χρειάζεται το οικοδόμημα, σ’ αυτό νομίζω πως υπάρχει καθολική αποδοχή. Μιλάω για την διαιτησία. Έστω, λοιπόν, πως όλα όσα υποστηρίζουν είναι βάσιμα. Γιατί επέλεξε την συγκεκριμένη συγκυρία για να κάνει μια τόσο εντυπωσιακή κίνηση; Ακόμη κι ένας καλοπροαίρετος θα αρχίσει να αμφιβάλλει γιατί είναι απλά αδύνατο να αποσυνδεθεί το οικονομικό πρόβλημα και το ηχητικό του Πρίντεζη με όσα ακολούθησαν. Όποιος παρατηρήσει την χρονική αλληλουχία των γεγονότων θα διαπιστώσει πως οι Αγγελόπουλοι από ‘κει που βρίσκονταν στο επίκεντρο της κριτικής κατάφεραν να στρέψουν αλλού τα βλέμματα. Είναι τόσο εμφανές πλέον. Θα έλεγα κιόλας πως ο ημιτελικός του κυπέλλου τους έκατσε κουτί. Σκέψου την εκδοχή να ήταν το σκορ ανάποδα στο ημίχρονο κι ο Ολυμπιακός να κέρδιζε τελικά. Θα έπρεπε να εφευρεθεί κάτι άλλο που θα αποτελούσε την αφορμή για το ξέσπασμα.

Πέρσι και πρόπερσι πάλι φώναζαν για την διαιτησία στους τελικούς. Γιατί δεν έθεσαν βέτο με συγκεκριμένους διαιτητές; Γιατί δεν απαίτησαν ξένους; Γιατί δεν αποχώρησαν απ’ την Α1; Την διετία που πήραν τα σερί πρωταθλήματα γιατί δεν ζήτησαν επιτακτικά την επιστροφή στα ματς της Α1 των παράνομα αποκλεισμένων απ’ την ΕΟΚ διαιτητών της Ευρωλίγκας;

Μαϊ 24Έγινε επεξεργασία:Μαϊ 24

@77

Ακριβώς εκεί είναι το θέμα, στην υποκρισία που καταδεικνύεται περίτρανα από το τάιμινγκ. Για αυτό μου είναι αδύνατον να κατανοήσω την καθολική στήριξη αυτής της κίνησης. Αυτό το βολικό "δεν πάει άλλο" τη στιγμή που αναδύονταν εμφατικά όλα τα προβλήματα της διόικησης των αφων που είχαν βάλει την ομαδα σε τροχια ελευθερης πτώσης αγωνιστικά είναι η μεγαλύτερη κοροϊδία την οποία με περισσεια αφέλεια εχουν καταπιεί αμάσητη άπαντες στο αντίπαλο στρατόπεδο. Ακόμη κι όσοι ολυμπιακοί ήταν πέρσι πολύ προθυμοι να συνταχθούν με λογικά επιχειρήματα με όσους παναθηναϊκούς επικρίναμε σφοδρα τον ΔΓ για τις ανόητες ενεργειες με τις οποίες διεκδικούσε ίση μεταχείριση στην Ευρωλίγκα. Επειδή προσωπικά δεν εχω επιτρεψει στην οπαδική μου προτίμηση ποτε να με τυφλώσει ως προς το τι είναι και με τι κίνητρα ενεργεί ο πρόεδρος της δικής μου ομαδας μου κάνει διπλή εντύπωση πώς είναι δυνατόν έξυπνοι άνθρωποι να μη θέλουν να δουν και να μην έχουν τα κότσια να πουν ευθέως ότι οι αφοί έκαναν ό,τι εκαναν για να σώσουν το δικό τους τομαρι και όχι για το καλό του μπάσκετ ή επειδή η "αδικία" είχε φτάσει στο απροχώρητο.

 

Πρόσφατα είχα γράψει αυτό επί του θέματος:

 

"Επιπλέον όταν θες να αλλάξεις τα πράγματα προς το καλύτερο σε οποιαδήποτε λίγκα, είτε αυτή λέγεται Euroleague είτε λέγεται Basket League, οφείλεις να το κάνεις με ενέργειες που δεν υποβιβάζουν το προϊόν περαιτέρω.

 

Όποιο δίκιο κι αν είχε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πέρσι στις διαμαρτυρίες για τη διαιτητική μεταχείριση της ομάδας του στην Ευρώπη, αυτό περνούσε αυτόματα σε δεύτερη μοίρα και χανόταν στον λάθος τρόπο που επέλεγε να το διεκδικήσει. Ένας τρόπος που ταλαντευόταν ανάμεσα στην αμετροέπεια (βλ. ινσταγκραμικες ύβρεις και καταγγελίες εναντίον του Μπερτομέου) και τη γραφικότητα (βλ. δημοψηφίσματα αποχώρησης).

 

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους Αγγελόπουλους φέτος. Αν ήθελαν να αλλάξουν τα πράγματα στην ΚΕΔ και ένιωθαν ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν δραστικά μέτρα για να το πετύχουν, όφειλαν να είχαν συνεννοηθεί το καλοκαίρι με άλλες ομάδες που αναγνωρίζουν το πρόβλημα εξίσου και από κοινού να προειδοποιήσουν ότι καμία δεν θα κατέβαινε στο πρωτάθλημα αν δεν γίνουν πρώτα οι αναγκαίες αλλαγές.

 

Αυτό θα ήταν ένας έντιμος και στοχευμένος "εκβιασμός". Όσοι οπαδοί του Ολυμπιακού νοιάζονται ειλικρινά για αλλαγές ουσίας στο ελληνικό μπάσκετ ας αναλογιστούν πόσο πιο αποτελεσματική θα ήταν μια τέτοια πρακτική και πόσο λιγότερο βλαπτική για την ίδια τους την ομάδα.

`

Για να ενεργήσει όμως η διοίκηση του Ολυμπιακού με σοβαρότητα θα έπρεπε τόσο το κίνητρο όσο και οι στόχοι της να είναι σοβαροί.

 

Είναι δύσκολο όμως να βρει κανείς σοβαρό κίνητρο και σοβαρή στόχευση σε μια θεατρική αποχώρηση στο ημίχρονο ενός αγώνα με αφορμή την κακή διαιτησία, ενώ ο Ολυμπιακός ήταν αγωνιστικά ανύπαρκτος. Η αποχώρηση, λοιπόν, δεν ήταν μια επιλογή με γνώμονα το καλό του ελληνικού μπάσκετ.

 

Ήταν μια ύστατη επικοινωνιακή προσπάθεια να κρυφθούν κάτω από το χαλί της εγχώριας διαιτητολογίας τα λάθη και οι εγγενείς αδυναμίες ενός διοικητικού μοντέλου, τη στιγμή που αυτά αναδύονταν στο παρκέ με εμφατικότερο τρόπο από ποτέ

 

Σε αυτό το πλαίσιο το όποιο δίκαιο των αιτημάτων του Ολυμπιακού για την ΚΕΔ και την ΕΟΚ περάσε αναπόφευκτα σε δεύτερη μοίρα."

 

Με βάση αυτό το επιχείρημα ακόμη περιμένω έναν ολυμπιακό να μου εξηγήσει, χωρίς να πεταει τη μπάλα στην εξεδρα με ρητορείες περί δίκαιης και ιερής αγανάκτησης ή για το κόμπο που έφτασε στο χτένι, πως γίνεται με την ελάχιστη λογική οι ενεργειες των αφων από τις 13/2 και μετα να μπορούν να θεωρηθούν αγνές και ότι εχουν ως γνωμονα το καλο της ομαδας του και του ελλγνικού μπάσκετ....

Μαϊ 23

Εξαιρετικό κείμενο 77

 

Ήθελα και εγώ όταν τελειώσει όλο αυτό το παραμύθι να κάνω ένα συνολικό σχόλιο για τις δύο διοικήσεις, αλλά η τοποθέτησή σου με κάλυψε πλήρως, όπως και εκείνη του @pointguard .

 

Ο Ολυμπιακός πρέπει να τιμωρηθεί άμεσα με υποβιβασμό και έπειτα, πρέπει επιτέλους να αλλάξουν ριζικά κάποιοι θεσμοί στο Ελληνικό μπάσκετ.

 

Ξήλωμα στην ΚΕΔ, η οποία κακά τα ψέματα εδώ και χρόνια ευνοεί τους ισχυρούς σε βάρος των αδυνάτων και επιτέλους να εκλεχθούν φρέσκα πρόσωπα με νέες ιδέες στην ΕΟΚ.

 

Ο Βασιλακόπουλος έδωσε πολλά στο άθλημα, όμως πλέον δεν μπορεί να βοηθήσει, καθώς το μπάσκετ που ήξερε έχει πεθάνει. Θέλουμε να δούμε ανθρώπους με όρεξη για δουλειά, που να θέλουν να βάλουν τα πράγματα σε μια σειρά. Δεν γίνεται όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες να έχουν νέους προέδρους, πρώην μπασκετμπολίστες και εμείς να μένουμε κολλημένοι.

 

Το άθλημα δυστυχώς ξεπέρασε τον Βασιλακόπουλο και είναι καιρός να δώσει την θέση του σε παιδιά που ξέρουν πρόσωπα και καταστάσεις γύρω από το Ελληνικό μπάσκετ. Προσωπικά θα ήθελα να δω κάποιον σαν τον Παπαλουκά σε αυτή την θέση.

 

Ευχαριστούμε για τον χρόνο σου και το άρτιο κείμενό σου.

Μαϊ 24

 

Ο μπάρμπας αποτελεί τροχοπέδη για το άθλημα εδώ και χρόνια. Το 2008 που έκλεισε ο κύκλος της εθνικής έπρεπε να κλείσει κι ο δικός του. Το ζύγι πλέον γέρνει κατά πολύ προς τα αρνητικά. Στην αποτίμηση της πορείας του θα βαρύνει πολύ το τελευταίο κομμάτι της παραγοντικής του διαδρομής. Ο ίδιος έπρεπε τότε να ξεκινήσει την διαδικασία της διαδοχής του. Της μετάβασης σε ένα νέο μοντέλο διοίκησης. Το να ξέρεις πότε πρέπει να φύγεις και να σώζεις την υστεροφημία σου είναι μεγάλο προσόν. Ο συγκεκριμένος φυσικά δεν το διαθέτει γι’ αυτό και διασύρεται πλέον με τρόπο που αδικεί την προσφορά του στο άθλημα.

Το μπάσκετ ασφυκτιά. Θέλει αέρα. Φρέσκο. Θέλει ανθρώπους που να εμπνέουν και νέο όραμα. Υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό, υπάρχει τεχνογνωσία, υπάρχει κάψα για το άθλημα και είναι κρίμα όλα αυτά να μένουν αναξιοποίητα. Δεν είναι μόνο η ΚΕΔ. Η βιτρίνα δηλ. Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε όλες τις βαθμίδες. Έχει σαπίσει το πράγμα.

Μαϊ 24

Σε ποιο σοβαρά θέματα τώρα ,στο Twitter αναρωτιόμαστε ποιος λογαριασμός είσαι.

 

Λογικά θα το έχεις δει 😎😂

Μαϊ 24

Χαχαχαχα!!!

Δεν έχω λογαριασμό στο twitter ούτε στα υπόλοιπα sm. Οπότε μην ψάχνεστε.

 

Πάμε στα αληθινά σοβαρά τώρα.

 

Τι κάνει ρε; Ο τύπος απλά δεν νιώθει. Επίπεδα συγκέντρωσης στον ουρανό. Αυτό με τις σφιγμένες γροθιές παίζει να είναι ο πιο έξαλλος πανηγυρισμός του.

 

Τελικά είχες δίκιο. Η σειρά είναι παλούκι για τους Μπακς. Μεγάλο σχολείο για τον Γιάννη. Τον έχει πάρει απ' το χέρι και τον έχει καθίσει στο θρανίο ο Λέοναρντ. Παίρνει μια ιδέα για τα εμπόδια που έχει να υπερβεί για να φτάσει στην κορυφή.

 

Μαϊ 24

@77 άσε τα σάπια που δεν έχεις Twitter.Απλως πες την αλήθεια δε θελεις να αποκαλυφθει ότι είσαι όντως ΑΡΔ 😂

 

Κατά τ'αλλα όσον αφορά τον Λεοναρντ έχω στερέψει από λόγια.Οτι και να πεις μέσα είσαι.

 

Το πρόβλημα του Γιάννη έχει να κάνει με τα skills του και πως αυτά αντιμετωπίζονται από μια έξυπνη και ικανή άμυνα.Φαντασου πως ακόμα και για το Γιάννη,που ειναι ΤΟΣΟ dominant γενικά και έχει στελεχωθεί με σουτέρ επιπέδου ΝΒΑ είναι πρόβλημα η αντιμετωπίση της άμυνας που εκπορεύεται από την αδυναμία του στην εκτέλεση.

 

Σκέψου τώρα πόσο πρόβλημα μπορεί να είναι κάτι τέτοιο για τον Νικ σε εμάς που δε μπορεί επ ουδενί να φτάσει το domination του Γιάννη ούτως ώστε να μπαίνει μέσα και να τρυπάει τοίχους.

 

 

Μαϊ 24

@Profanatica

Ναι, ρε. Το 'χα ξεχάσει το αφήγημα. Καμουφλαρισμένος ΑΡΔ...

 

Πάλι βρήκες και τον έχωσες κάπου τον Νικ.

 

Ο Γιάννης πρέπει να περάσει απ' αυτό το στάδιο. Δεν γίνεται να το αποφύγει. Το πρόβλημα στο σουτ το είχε και στη σειρά με τους Σέλτικς πάντως αλλά αυτό δεν σταμάτησε την ομάδα του απ' το να περάσει εύκολα. Αν θυμάσαι στο game 1 η ίδια κουβέντα γινόταν. Σε γενικές γραμμές έχει ανταποκριθεί καλά. Νομίζω πως κινείται αρκετά καλά μακριά απ' την μπάλα κι ίσως εκεί ψάξει την λύση ο προπονητής του. Να μην του δίνει τόσες μπάλες στο τρίποντο κι όλοι να τον περιμένουν στημένοι στις γωνίες. Χωρίς να μπορώ να έχω μεγάλο δείγμα και με κάθε επιφύλαξη. Το θέμα είναι σε ποιον μπορεί να δώσει κανείς την μπάλα σταθερά για να δημιουργήσει.

 

Συνεχίζω να πιστεύω πως οι Μπακς θα περάσουν.

 

Φορτώστε περισσότερες απαντήσεις
Μαϊ 28

Καλησπέρα

Κοντρα σε ολους οσοι ,για διαφορους λογους,υποστηριζουν οτι η ΚΑΕ του ΟΣΦΠ με ενδεχομενη αλλαγή κυβερνησης θα ευνοηθεί ,στηριζοντας διαφορες αντι Παναθηναικες ή αντι Ολυμπιακες συνωμοσίες αλλα και νεα δεδομενα οπως εισοδο Μαρινακη με οτι συνεπαγεται,προσωπικά πιστευω τα εξής.Η απαισια οικονομική κατάσταση του ΟΣΦΠ φετος δεν μπορουσε να κρυφτεί.

Το αποσπασμα του Πριντεζη πυροδοτησε ενα ντομινο εξελιξεων που σάρωσε ολη την ομάδα και την εβγαλε εκτός στοχων.Οι Αγγελοπουλοι εφόσον συνεχιζαν στο πρωτάθλημα ειχαν μεγαλες πιθανοτητες να συντριβουν απο τον ΠΑΟ οπως συνεβη σε πολλά εκτος εδρας ματς της Ευρωλιγκας απο το Γενάρη και μετά.Αποφάσισαν ,με σχετικά βρώμικο τροπο να εργαλειοποησουν τις σχέσεις με τα χουλιγκάνια για να μην τους βρουν απεναντι τους με πιο ευκολο αφηγημα την διαιτητική αδικία (που δεν εχει υποστει ο ΟΣΦΠ την τελευταία σχεδον δεκαετία ,κατι εξεζητημενο που να θυμάμαι) και μετα τα νομικά κενά που υπαρχουν στην ομοσπονδία την ΚΕΔ και τον ΕΣΑΚΕ.

Καταλαβαινω οτι τους ειναι σε αυτη τη φαση αδιάφορο αν θα κατεβουν του χρονου Α1 ή οχι αρκει να μπορουν να κατεβουν στην Ευρωλιγκα που ειναι ας πούμε η βιτρίνα του συλλογου.

Ενας φιλος στο φελας ειχε γραψει ενα τραβηγμενο σενάριο που ομως δεν στερείτο λογικής .Να χρησιμοποιηθει ενα μοντελο λοου μπατζετ ΟΣΦΠ απο την Ευρωλιγκα ,εκτος εθνικου πρωταθληματος σαν δουρειος ιππος κατα της Φιμπα και ριχνοντας πολυ τα κασέ αθλητων με λιγοτερα ματς.Δυσκολο αλλα οχι οτι δε θα το εχει σκεφτεί κανείς.

Τα σεναρια τωρα ειναι διάφορα.

Α) Το νομικό .Ο ΟΣΦΠ θελει να θεωρηθούν άκυρα τα πλευοφ λογω κάποιων αποφάσεων του ΑΣΕΑΔ που θα εκδικαστούν αργότερα. Ο ΕΣΑΚΕ ομόφωνα θα τα συνεχισει.ΣΤην απιθανη διαδικασία που ο ΑΣΕΑΔ δικαιώσει τον ΟΣΦΠ ,το πρωτάθλημα μεν θα τελειώσει (ο ΟΣΦΠ μπορεί να μην το αναγνωρίσει αλλα κλαιν μαιν) αλλα ο ΟΣΦΠ θα μπορούσε να μπει ξανά στην Α1 με διαφορες νομικες κινησεις.Ο ΠΑΟ εφοσον οι υπολοιπες ομάδες για εμπορικούς λογούς θέλουν τον ΟΣΦΠ,θα μπορει να κανει διαφορές ενστάσεις αλλα θα παιζει ουσιαστικά το παιχνίδι των Αφων.Αυτο το σενάριο ειναι αρκετά πιθανο,και θα γινει πριν τις εκλογές.Ο ΟΣΦΠ θα βγει 8ος θα υπάρξει κώλυμα επαναληψης των αγωνων και θα παραμεινει Α1.

Β) Αν ο ΑΣΕΑΔ δεν δικαιωσει τον ΟΣΦΠ οι Αγγελοπουλοι δεν θα χρησιμοποιησουν πολιτικη επιροή αλλα θα συνεχισουν στην Α2 (μπορει να μην κατεβούν ουτε εκει ,θα το δουμε ) και θα κανουν τα παντα για να παιξουν Ευρωλιγκα.

Εκει ο ΠΑΟ θα τα δωσει ολα υπερ της νομιμοτητας και αποκλεισμου του ΟΣΦΠ αλλα και παλι δεν θα ειναι σιγουρο οτι θα βρεί συμμαχους απ ολες τις ομάδες.Αν καποιες ομαδες οπως η Ρεαλ θελουν να ανοιξουν καποιο δεδικασμενο

 

Οι Αγγελοπουλοι θελουν παντως του χρονου να εχουν Α2 και Ευρωλιγκα,το οποιο νομικά και οικονομικά ειναι παράτολμο.Η Α2 ειναι στη δικαιοδοσία της ΕΟΚ και ειναι αρκετα επαγγελματικη και δυσκολη λιγκα χωρις Αμερικανους και με σκληρές εδρες.Θα ηταν πιο λογικό να παιζαν σε ερασιτεχνική κατηγορία με αλλη ομάδα με διαλυση της ΚΑΕ ενω μια αλλη οντοτητα με το σημα του Ολυμπιακου επαιζε Ευρωλιγκα.Νομικοί σας δινω ιδέες.Α2 δεν παιζεις με εφηβους αν δε θες να χανεις με 20ποντους σε καθε αγωνα ,παρα το οσα λεν διαφοροι δημοσιογραφοι στο payroll του ΟΣΦΠ

 

 

Αυτα τα σεναρια προυποθετουν οτι οι Αγγελοπουλοι θα παραμεινουν στον ΟΣΦΠ με ενα μικροτερο μπατζετ απο το φετινό.Αν το καλοκαιρι αποχωρησουν υπερ του Μαρινακη θα εχουμε μια σειρά σεναρίων.

 

Newest Posts
  • Δε θα γράψω πολλά για να μη σας κουράσω. Τρία πράγματα μόνο προς τον Αργύρη... Αν είσαι Παναθηναϊκός και πονάς την ομάδα, δεν έπρεπε ποτέ να την αναλάβεις. Αν είσαι Παναθηναϊκός και πονάς την ομάδα, φύγε. Βασικά ό,τι και να είσαι, ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ!
  • Ο συγκεκριμένος ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ μιας πολύ καλής μαύρης κωμωδίας του 2014, περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια το χάος που επικρατεί στις σκέψεις και στις αναλύσεις του πιο μπασκετικού κοινού της χώρας, ημών των ιδίων, που αν ήμασταν προπονητές στην πανάθα μια χρονιά, θα την είχαμε πάει final 4 για πλάκα. Πριν προχωρήσω στην αποψάρα μου, να ευχηθώ καλή σεζόν στην κοινότητα και κουράγια, γιατί θα μας βγει η πίστη και φέτος. Το καλοκαίρι πατάγαμε τα τιμημένα ταραφλεξ του ΟΑΚΑ με τον Pro και καθώς αγναντεύαμε τις κερκίδες περιμένωντας να ακούσουμε SLAAAYYEEEERRR για τελευταία φορά, υπήρχε η κοινή αίσθηση οτι το ρόστερ είναι για ωραία πράγματα, αλλά μας λείπει ...ο Τσάβι. Οκ εγώ είμαι εμμονικός σχεδόν με τον Καταλανό, αλλά ακόμα και τώρα πιστεύω οτι αυτό το ρόστερ θα έκανε παπάδες στο set παιχνίδι μαθαίνοντας στον Φριντέντ να παίζει off ball. Μα είναι αδύνατο να μάθει να παίζει έτσι ο πιο καφενειακός Αμερικάνος που πέρασε ποτέ από την ομάδα (μονίμως ειρωνικό υφάκι, απόλυτα εξοργιστική επιθετική ξερολίτιδα, πάντα έτοιμος να γκρινιάξει στους διαιτητές χωρίς αφορμή. Αλήθεια αυτός ο τύπος γεννήθηκε για να παίζει στην Ελλάδα, και μετά το μπασκετ μπορεί να κάνει καριέρα στην πρέφα). Αλήθεια; Χθες είδαμε πολλές off ball δράσεις από τον Αμερικάνο, γεγονός που τον οδήγησε σε καλύτερα -ποιοτικότερα σουτ, και γενικά στην καλύτερη επιθετική λειτουργία της ομάδας. Τι θέλω να πω. Η ομάδα δουλεύει. Το προπονητικό σταφ δουλεύει, και παρουσιάζει -επιθετικά - περισσότερα πράγματα από οτι περίμενα σε αυτό το σημείο της σεζόν. Προφανώς δεν έχει δοκιμαστεί στον υψηλότερο ανταγωνισμό και αυτό θα φανεί εν πολλοίς και στην βδομάδα που έρχεται. Γιατί και στις ήττες η ομάδα ήταν συμπαθητική. Επιθετικά. Το πρόβλημα έγκειται στην αμυντική -μη- λειτουργία. Προς το παρόν τλχ, μιας και πάνω κάτω ξέρουμε οτί θα παρουσιάσει κάτι κομπακτ το προπονητικό σταφ στην πορεία της σεζόν. Βέβαια το στοίχημα Παπατζον πάει να χαθεί, και ο Τζόνσον είναι ακόμα κατώτερος των αμυντικών προσδοκιών. Επιπλέον η στελέχωση στα γκαρντ είναι προβληματική , τόσο που πιθανότατα ο Ραις δεν έχει ρόλο σε αυτό το μπάσκετ που παρουσιάζεται. Άρα είναι καλός ο Άρτζι; Κατά τη γνώμη μου όχι, και έχει ταβάνι που το ξέρουμε, είναι αναλώσιμος, οι παίκτες λογικά τον κοροιδεύουν γτ δεν μιλάει αγγλικά και κάνει σαν τσοπάνης ( πέρα από την πλάκα η καλύτερη μεταγραφή του καλοκαιριού είναι ο μεταφραστής που ξέρει πολυ μπασκετάκι), αλλά η μέχρι τώρα δουλειά που κάνει δεν δικαιολογεί το κλίμα προπονητοφαγίας που παίζει στην πράσινή μας παράνοια. Και η παραπάνω διαπίστωση έρχεται από έναν φανατικό κατήγορο του πλάνου ''φέρνω Πεδουλάκη για να τον απολύσω στην πρώτη στραβή''. Να είμαστε δίκαιοι και να του δώσουμε την ευκαιρία που επιζητεί, για όσο θα παρουσιάζει βελτίωση. Προς το παρόν το κάνει.
  • Δε θα γράψω πολλά για να μη σας κουράσω. Δύο πράγματα μόνο προς τον Αργύρη... Αν είσαι Παναθηναϊκός και πονάς την ομάδα, δεν έπρεπε ποτέ να την αναλάβεις. Αν είσαι Παναθηναϊκός και πονάς την ομάδα, ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ.